Boek Nederlands

Nachtboot : gedichten

Maria Barnas (auteur)

Nachtboot : gedichten

Maria Barnas (auteur)
In Kikkervingers worden vragen opgeroepen over de authenticiteit van het individu en zijn omgeving aan de hand van kunst, de stad en (gecultiveerde) natuur. In al haar gedichten doet Barnas een poging iets waarachtigs te beschrijven en te veroorzaken, bewust van het feit dat elke beschrijving een nieuwe laag aan de gemaakte wereld toevoegt. Daardoor functioneert de taal in deze gedichten als ins
Titel
Nachtboot : gedichten
Auteur
Maria Barnas
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Van Oorschot, 2018
66 p.
ISBN
9789028282032 (paperback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Een boegbeeld op een voorwaarts stuwend schip

Onverschrokken en toch ingetogen vaart Maria Barnas in haar verzen de dood tegemoet.

Maria Barnas opent haar jongste bundel Nachtboot met een motto van ­Hendrik Marsman. Het betreft de eerste drie regels van zijn klassiek geworden gedicht 'De overtocht': 'De eenzame zwarte boot/ vaart in het holst van de nacht/ door een duisternis, woest en groot'. In het openingsgedicht van Nachtboot gaat Barnas onmiddellijk de dialoog aan met deze regels van haar voorganger. Waar Marsmans boot 'den dood, den dood tegemoet' vaart - een regel die Barnas betekenisvol genoeg niet citeert in haar motto - laat Nachtboot van meet af aan ruimte voor een optimistische noot: 'Ik zag een schip dat het diepste zwart/ vervoert waarin iets opflakkert'. Zeker: ook bij Barnas gaat de aandacht uit naar 'de boot die niets vervoert dan nacht', maar intussen wordt het mortalisme van Marsman wel degelijk subtiel verzacht.

Dat is typerend voor een bundel die doortrokken is van het besef van eindigheid, maar die ook een lyrisch ik opvoert dat de regie stevig in de hand blijft nemen: 'Ik zal …Lees verder

Angsten en angstjes

Janita Monna schrijft wekelijks over poëzie voor Trouw.

Jarenlang kwam ik elke ochtend langs een hoge muur waarop in kleurige letters Create your future stond geschilderd. Die slogan was bedoeld voor leerlingen van een middelbare school, voor jonge mensen die hun hele leven nog voor zich hadden en ongeveer alles nog konden worden.

Ik moest weer aan die woorden denken bij het lezen van de nieuwe bundel van Maria Barnas. Daarin komt de toekomst ook ter sprake. Vaker dan eens. Niet zozeer misschien als oneindig leeg vlak waarop onbezonnen dromen vrijuit geprojecteerd kunnen worden, eerder als een donkere vlek of als een schip dat 'het diepste zwart' vervoert: "De vracht die door het water sleept / bewaakt wat nog moet komen. Altijd // eerder dan ik dacht en later vaart / de boot die niets vervoert dan nacht." Zo opent 'Nachtboot', Barnas' vierde dichtbundel sinds ze in 2003 debuteerde met 'Twee zonnen' waar ze meteen de C. Buddingh'-prijs voor kreeg, terwijl 'Jaja de oerknal' in 2014 in het rijtje VSB Poëzieprijs-nominaties sto…Lees verder