Boek Nederlands

Naar het gras : gedichten

Bernard Dewulf (auteur)

Naar het gras : gedichten

Bernard Dewulf (auteur)
Naar het gras is de krachtige nieuwe bundel van Bernard Dewulf, een van de karakteristiekste stemmen in de hedendaagse Nederlandstalige poëzie. Nog altijd luistert hij naar het zingen en het ontbreken. Wat valt er anders te horen of te zien? Het laatste gras gaapt en gelijk zingen de uren luider. Warm en koud, even gloeiend als ijzig. Dewulfs toegewijde, zinnelijke blik, zijn precieze en erotiser
Extra onderwerp
Recueils de poésie
Titel
Naar het gras : gedichten
Auteur
Bernard Dewulf
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Atlas Contact, 2018
63 p.
ISBN
9789025453367 (paperback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Van vrouwen en dingen die verglijden

POËZIE. Met een geoefend oog kijkt Bernard Dewulf naar mensen en naar dingen. Zijn boeiende nieuwe bundel Naar het gras blinkt uit in mededogen.

De typografie van de cover Bernard Dewulfs nieuwe bundel Naar het gras doet aan brailleschrift denken. Dat is passend, want Dewulf tast op een zintuiglijke en zinnelijke manier de werkelijkheid af. Hij herkauwt die. De titel van de bundel kunnen we op meerdere manieren interpreteren: gemodelleerd naar de werkelijkheid, aards. Maar ook: met veel aandacht naar het onooglijke, schijnbaar onbelangrijke kijkend. Het zijn allemaal aspecten die deze poëzie bijzonder maken.

In Naar het gras wordt veel gekeken. Soms naar het levenloze, zoals een pop. Dewulf beschrijft hoe die ook ons bekijkt en wat dat met ons doet: 'Het is een afgestorven licht, een oud/ glaucoom dat ons traag ontbindt./ Het is het kijken van iets dodelijks./ Het is geen blik, het is niet blind.'

Maar nog veel vaker wordt er naar het levende gekeken. En dan vooral naar de vrouw. Dat herinneren we ons nog van Dewulfs vorige bundel Blauwziek (2006). Wat kan Dewulf bij de lezer lust opwekken door de manier …Lees verder

Elkeen alleen

De alledaagsheid van de gedichten van Bernard Dewulf is bedrieglijk. De mensen in zijn verzen zitten gevangen in een cocon van eenzaamheid.

Met Naar het gras dient Bernard Dewulf zich voor het eerst sinds Blauwziek uit 2006 met een nieuwe bundel aan. Het is er een geworden waarin het kijken een prominent instrument is in de menselijke communicatie. Bekend is dat de dichter een grote affiniteit heeft met beeldende kunst. De Amerikaanse schilder Edward Hopper (1882-1967) dicteert in deze bundel zelfs een volledige cyclus zonder dat hij (op één opdracht na) met name genoemd wordt. Maar de titels van deze gedichten refereren wel aan diens schilderijen. Hopper wordt tot het New Realism gerekend. Dat kun je tot op zekere hoogte ook over Dewulf beweren: er zit veel alledaagsheid in zijn werk, alledaagsheid die soms bedrieglijk is.

Communicatie krijgt het in deze verzen hard te verduren. Mensen blijven gevangen in een cocon van eenzaamheid. 'Dagelijks hebben wij elkaar ontwaard,/ nooit hebben wij elkaar gevonden', staat er te lezen in een gedicht dat veelzeggend 'Dwaling' heet en dat wel een dans van aantr…Lees verder